Side menu


LİPARİS - 4


TARİH

 Çevre ve Tarih§

 

Mersin, Anadolu Yarımadası’nın güneyindeki Akdeniz Bölgesi’nde, Çukurova'nın batı kanadındaki antik "Kilikya" bölgesinde yer alan ve 15.853 km’lik yüzölçümüyle, Türkiye topraklarının yaklaşık yüzde ikisini oluşturan Mersin İli’nin merkezidir. İl için kullanılmakta olan “İçel” adı 28 Haziran 2002 tarih ve 24799 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Bakanlar Kurulu Kararı gereğince Mersin olarak değiştirilmiştir. 1998 sayımına göre Mersin kent nüfusu 499.452, il nüfusu 1.515.302'dir.

Mersin kenti, tarihsel birikimi çok zengin olan topraklar üzerinde kurulmuştur. Antik Soli-Pompeiopolis'in kalıntılarını, batı yönündeki semtlerden Mezitli-Viranşehir'de; dünyanın ilk yerleşim yerlerinden (bazı tarihçilere göre MÖ 6000) Yumuktepe höyüğünü, kent merkezinden sadece 1 km. kuzeyde, mahalleler arasında görmek mümkündür. Antik çağlardan kalan tarihi değerlerle, Türk yönetimi altında geçen yüzyıllardan kalan eserler, bölgede tam bir kültür çeşnisi yarattığı gibi, bu kültürleri görsel örneklerle izleme şansını da vermektedir.

Mersin’in tarihi çok eskilere uzanmaktadır; ancak günümüzün Mersin'i oldukça genç bir kenttir. 19. YY. sonlarına kadar ufak bir kasaba, 1960'lı yıllara kadar orta büyüklükte bir şehir olan Mersin, 1980'li yıllarda çok büyük oranda iç göç almış ve Türkiye'nin en hızlı gelişen yerleşim birimlerinden biri olmuştur. Bu hızlı gelişmede, doğal zenginlikler (birinci sınıf tarım arazileri, narenciye), seracılık, sanayi (şişe-cam fabrikası, gübre/azot tesisleri, Türkiye'nin sayılı rafinerilerinden ATAŞ, gıda ürünleri işleme tesisleri vb.), ticaret (Türkiye'nin üçüncü büyük uluslararası limanı, "Serbest Bölge"), turizm ve ulaşım ağıyla bağlantı önemli rol oynamıştır. Kuzeyde Toroslar'a yaslanan Mersin'de zengin bir yayla turizmi de gelişmiş, Çamlıyayla Namrun), Gözne, Fındıkpınarı, Soğucak, Ayvagediği, Aslanköy gibi yaylalar yeni ve olağanüstü dinlenme merkezleri halini almıştır.
Batı yönünde, deniz turizmine yönelik pek çok tesis açılmış, sayısız tatil sitesi, tatil köyü, pansiyon ve oteller ortaya çıkmıştır. Çevre yöreler, olağanüstü tarihi ve arkeolojik zenginliklere sahiptir. Uzuncaburç, Kanlıdivane, Korykos-Kızkalesi, Viranşehir, Soli, Eshab-ı Kehf, Anamurium, Mamure Kalesi, Yumuktepe, Cennet-Cehennem obrukları, Uzuncaburç'tan kıyıya inen vadi, Çukurpınar Mağarası gibi görülmeye değer, tarih ve doğa bakımından ilgi çekici pek çok yer vardır. 

İklim Özellikleri

İlin ovalık kesiminde "Akdeniz iklimdağlık kesiminde ise "kara iklimi" hüküm sürer. Akdeniz ikliminde yazlar sıcak ve yağışsız, kışlar ılık ve yağışlı; buna karşılık kara ikliminde yazlar serin ve yağışsız, kışlar soğuk ve yağışlı geçer. Mersin'de yıllık yağış ortalaması ve nem oranı oldukça yüksektir.

Ulaşım Özellikleri

Karayolu
Mersin'in 052, 400 ve 715 nolu karayolları ile diğer illerle ve komşu ülkelerle bağlantıları vardır. 052 nolu karayolu otoyol olup 3 gidiş, 3 geliş olmak üzere 6 şerittir. Mersin'i doğu ve kuzey bölgeleriyle birbirine bağlar. 400 nolu karayolu sahil boyunca uzanır. Yer yer 2 gidiş, 2 dönüş olmak üzere 4 şeritlidir. 715 nolu karayolu, Silifke üzerinden kuzey bölgeleriyle ulaşımı sağlar. Mersin'den Türkiye'nin her yerine düzenli otobüs seferleri vardır.

Havayolu
İlimiz Adana Şakirpaşa Havalimanı'nı kullanmaktadır. İstanbul Atatürk Havalimanı-Adana Şakirpaşa Havalimanı arası 787 km, Ankara Esenboğa Havalimanı-Adana Şakirpaşa Havalimanı arası 443km, Adana-Mersin arası karayoluyla 65km'dir. Adana Şakirpaşa Havaalanından Türk Hava Yolları uçaklarıyla tarifeli olarak günlük iç ve dış seferler yapılmaktadır. Ayrıca, charter seferleri de vardır. Türk Havayollarının 70'den fazla uluslararası havaalanı ve 35 iç havaalanı ile düzenli bağlantısı vardır. Türk Hava Yolları dışında 300 yabancı havayolu şirketinin de Türkiye ve bu arada Adana Şakirpaşa Havaalanı ile doğrudan ve aktarmalı bağlantısı bulunmaktadır.

Demiryolu
İlimiz, Devlet Demiryolu ağına Doğuda Yenice İstasyonu üzerinden bağlanmaktadır. Yenice üzerinden Kuzeyden Orta Anadolu'ya, doğuda Adana üzerinden Güneydoğu illeri ile Suriye ve Irak'a bağlantı vardır. Adana-Mersin-İskenderun arasında düzenli banliyö seferleri yapılmaktadır.

Denizyolu
Akdeniz'in ve Türkiye'nin en büyük limanlarından biri olan Mersin Limanı'ndan dünyanın tüm büyük limanlarına yük ve yolcu taşımacılığı yapılmaktadır. Ayrıca liman içerisinde Ataş Petrol Rafinerisi, Serbest Bölge, Petrol Ofisi ve NATO'ya ait özel rıhtımlar mevcuttur. Taşucu Limanı'ndan KKTC'ye yük ve yolcu taşımacılığı yapılmaktadır. Yat limanları da bir zincir şeklinde bağlantı sağlamaktadır. Bunlar; doğudan batıya doğru Mersin, Kumkuyu, Taşucu, Hacıishaklı, Aydıncık, Bozyazı ve Anamur'dur.

Mersin'de Kültür

Devlet Opera ve Balesi - Tiyatro
Mersin Devlet Opera ve Balesi, 29 Kasım 1992 tarihinden itibaren düzenli bale, opera, operet, konser etkinlikleri gerçekleştirmektedir. Bu etkinlikler ve konuk tiyatroların temsilleri, Mersin Kültür Merkezi'nde izlenebilir. Aylık programlar, Mersin Kültür Merkezi'nden duyurulmaktadır.
Adres: Mersin Kültür Merkezi Binası, Atatürk Cad. Mersin.

İlgi Çekici Yerler
Gümüşkum, Çamdüzü, Erdemli Çamlığı, Pullu, Karaekşi, Karabucak ve Bahçeyeri Orman İçi Dinlenme Yerleri, Cennet ve Cehennem Obrukları, Narlıkuyu Mağarası, Eshab-ı Kehf Mağarası, Gözne, Fındık Pınarı, Namrun ve Sorgun Yaylaları, Erdemli, Silifke ve Anamur'daki Plajlar, Pompeiopolis, Tarsos, Neopolis, Krykos, Kilindria, Selevkeia ve Anemurion İlkçağ Kent Kalıntıları, Kleopatra Kapısı, Anamur, Meydancık, Kız, Mut, Silifke Kaleleri, Alahan Manastırı, Hoghia Thekla Bazilikası, Uzuncaburç, Akkale, Gözlükule Yerleşmeleri, Tarsus Camisi, Lal Ağa Camisi, Erdemli, Silifke, Tarsus ve Narlıkuyu Mozaik Müzeleri.

Gezilecek Yerler


SOLOI-SOLI-POMPEIOPOLIS (VİRANŞEHİR) ÖRENYERİ

    Mersin’in yaklaşık 11 km. batısındaki Mezitli Beldesindedir. Kentin kuruluş tarihine ilişkin bilinenler azdır. Soli’de bulunduğu öne sürülen ve bugün Berlin Staatliche Museen’de bulunan Luwice yazıtlı mühürler ve silahlar  Orta Tunç Çağı’na tarihlenmektedir.
Filozof Chrysippos ile matematikçi ve astronom Aratos’un İÖ 3. yy’da burada yaşadığı sanılmaktadır. Strabon’a göre Soloi- Pompeiopolis Antikçağ’da Kilikya Trakheia (dağlık Kilikia)ile Kilikia Pedias (Ovalık Kilikia )’nın  sınırını oluşturmaktadır.

    İÖ.8-7. yy’da kurulduğu kabul edilen kentin Strabon , Akhaioslar ve Rhaioslar ve Rhodos’daki Lindos’lular, Pomponius Mela ise Argoslu ve Rhodos’lu kolonistler tarafından kurulduğunu yazmaktadır. İÖ. 1. binde Soli önemli bir liman olmuştur. İÖ. 6. yy. ortalarında başlayan ve Büyük İskender ‘e kadar süren Anadoludaki Pers egemenliği döneminde de önemini korumuştur. İÖ. 5. yy.da özerkliğini koruduğu kendi adına sikke bastırmış olmasından anlaşılmaktadır.
    Günümüzde Soli antik kentinin çevresi yerleşim alanları ile dolmuştur.Sütunlu yol, höyük antik liman Roma hamamı su kemerleri yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır.. 

A)SÜTUNLU CADDE:200 tane olduğundan bahsedilen sütunlardan bugün 33’ü ayaktadır.Bunlardan 4’ü batı, 29’u doğu sütun dizisine aittir.Korinth düzenimdeki sütun başlıklarından bazıları figürlüdür.Ayrıca bazı sütunların yazıtlarından caddeye bakan konsolların Roma imparator yada üst düzey yöneticilerin büstlerini taşıdığı anlaşılmaktadır.Son yapılan kazılarda ele geçmeye başlayan mermer heykeller bu durumu kanıtlayan en önemli buluntular arasındadır. 

B)SOLİ HÖYÜK:22 m. Yüksekliğinde ve 300 m. Çapındadır.Tepe üzerinde yapılan yüzey araştırmalarında Erken Demir Devrinden Romalarla da mimarı buluntuların yani sıra çok sayıda amphora kırıkları,kandiller dokuma ağırlıkları ve ferrakota figürün başları ortaya çıkarılmıştır. 

C)ANTİK LİMAN:Kalıntıların bir bölümü bugün de görülebilen liman birbirinden 200 m. Aralıklarla düzenlenmiş iki dalgakırandan oluşmaktadır.Bunlardan batıdaki daha iyi korunmuştur. 

D)ROMA HAMAMI:Soli’ de yüzeyde görülebilen mimari kalıntılarından biriside Roma Hamamıdır.Bu yapıdan da günümüze sadece birkaç duvar parçası kalmıştır. 

E)NEKRAPAL ALANI:Belediyenin yol inşaatı sırasında 2002 yılında ortaya çıktı.100 m 2lik bir aland ve farklı tipte ve farklı dönemlere ait 50 civarında mezar açığa çıkarıldı.Bu mezarlığın faklı etnik gruplarca kullanıldığı tespit edildi.


SİNAP KALESİ

    Mersin’e bağlı Gözne Beldesi’nin 5 km kuzeyinde Sinap Yaylası’nda bulunmaktadır.10.ve11. yüzyılda yapılmış, Ermeni savunma sisteminin bir parçası olan kale,tipik ortaçağ Şatosu görünümünde , 4 burçlu kale planlı bir yapıdır.Topografik yapıya göre çukurda kalan kalenin duvarları kısmen çökmüş ve iç yapısı tamamen yok olmuştur.

    Dış duvarda  basajlı duvar örgüsü sistemi uygulanırken duvar aralarında kırık moloz taşlar dolgu malzemesi olarak kullanılmıştır.İç duvarları ise düz kesme taştan yapılmıştır. 


GÖZNE KALESİ

    Mersin’in yaklaşık 29 km kuzeyindeki Gözne Beldesinde bulunmaktadır.Denizden 1085 m. Yükseklikte, sarp kayalıklar üzerinde yer alan kale iki yapıdan oluşmaktadır.Doğuda ki yapı üçü güneyde biri doğuda olmak üzere 4 burçlu ve dikdörtgen formludur..Kapı eşiği toprak seviyesinden bir metre kadar yüksektedir.Yapı ,sivri kemerli tonozla örtülü olup, içi 3 kemerle 4 kısma ayrılmıştır. Batıdaki yapı 3 pencereli, 2 kapılı altıgen formlu kule tiplidir. Tavan yerden çatıyı saran bir kemerle ikiye bölünmüştür. Kemerin batı tarafındaki tavan 3 ayrı üçgen yüze sahiptir. Doğu kısmı sivri uçlu tonoz tekniğinde yapılan kale Ortaçağ dönemine tarihlenmektedir.


TIRMIL KALE

    Mersin Toptancı Hali’nin Güney bitişiğinde yer almaktadır.Bir höyük üzerine kurulu olan Tırmıl Kale üzerinde bugüne kadar herhangi bir kazı çalışması yapılmamıştır.


KIZLAR KİLİSESİ-MANASTIR

    Sinap yaylası ve çandır köyü yolunun güneyinde yer almaktadır.Yapılan incelemede halk arasında kale denilen bu yerin aslında bir manastır olduğu anlaşılmıştır.
    10. ve 11. yüzyılda yapılmış bir Ermeni dinsel yapısıdır. Batı duvarında 18 satır ve 400’e yakın harften oluşan çok iyi korunmuş bir yazıt bulunmaktadır.Tarz olarak uçurumun kenarına kurulmuş olup yörenin Sümelası diyebiliriz. 


BEZM-İ ALEM VALİDE SULTAN ÇEŞMESİ

    Mersin kentinin en İslami  yapısıdır.Eski Caminin güney batı köşesindedir. Üzerinde Sultan Abdulaziz2in tuğrası bulunan mermer kitabesine göre, Sultan Abdulaziz tarafından Sultan Abdulmecit’ in annesi Bezm-i Alem Valide Sultan adına 1861 yılında deniz kenarında yapılmıştır.Üçgen alınlığı ve payeleri ile antik görünümünde, yöreye özgü, ilginç mimari sentezdir.1964 yılında onarılmıştır.
 


DİKİLİTAŞ

    Dikilitaş Beldesinin güneyinde 15 metre yüksekliğinde, taş blok halinde Asurlular döneminden kalma bir Zafer Anıtı olduğu tahmin edilmektedir.      Günümüzde portakal bahçelerinin arasında bulunan Dikilitaş’a bahçe yolu ile ulaşım sağlanmaktadır.                                


ÇUKURKEŞLİK KAYA KİLİSESİ

    Mersin’e  yaklaşık 10 km uzaklıkta  olup, Seyitışık-Çukurkeşlik köy yolunun sol tarafında oldukça yüksekte bir kaya dibinde kurulmuştur.Asfalt yoldan yaklaşık 30 dakikalık bir tırmanışla varılmaktadır. MS. 7. yüzyılda yapılan 3 katlı bir kaya kilisesidir. Kilisenin önünde ve çevresinde ev kalıntıları bulunmaktadır. Bu evler temel seviyesinde olup, Kilise ve çevresi aşağıdaki vadiye hakim bir tepede kurulmuştur. 


HEBİLLİ KALESİ

    Mersin’ e 21 km. uzaklıktaki  Hebilli Köyü’nün Giritli Mahallesi içinde bulunmaktadır.Kaleye kadar asfalt yol vardır.Ne yazık ki kalenin hemen batı bitişiğinde bir ev olup, kalenin etrafı evlerle adeta kuşatılmıştır.Çevredeki eski eserlere göre oldukça sağlam olarak günümüze ulaşan kale, Kilikya Krallığı döneminde yapılmıştır. 


ALADAĞ KÖPRÜSÜ

    Mersin’e bağlı Aladağ Köyün’ de , Arslanköy Deresi üzerinde bulunan köprü:19.yüzyıl Osmanlı yapısı, eğik kemerli bir köprü olup, çok zarif bir işçilikle yapılmıştır.Günümüze kadar sağlam ulaşmıştır. 

TETRA FRİGYA (KEMER)

    Arslanköy’ ün Kuzey-Batısında Mersin’e 74 km. uzaklıkta olup, MÖ. 2. yüzyıl ve MS.6. yüzyıla kadar kullanılmıştır.Hellenistik, Roma ve Bizans dönemlerini içine almaktadır. Dağlık Klikya  şehirlerinin en önemlisinden olan, Tetra Frigya şehri döneminde, İç Anadolu ile Akdeniz’den geçen yolların birleşim yerinde kurulmuştur. Büyük İskender’in  Tarsus’a Gülek Boğazı ve Sartavul’ dan değil de bu yoldan gelmiş olduğu bazı tarihçiler tarafından iddia edilmektedir.
    Tetra Frigya şehrinin Akdeniz şehirlerine geçiş yeri, Toros Dağlarının sarp geçitlerinden biri olan Dümbelek boğazı ile sağlanmaktaydı. İlkçağın en önemli kapılarından olan burada, kaya üzerine yazılmış, fakat günümüzde okunacak durumda olmayan kitabe ve sur kalıntısı bulunmaktadır.Tetra Frgya’ da ise o döneme ait ev kalıntıları ve kilise yıkıntısı bulunmaktadır. Ne yazık ki, bu ören yerimiz günümüzde tamamen unutulmuş, sahipsiz kalmış, tanıtımı hiç yapılmamış, korumasız bir antik şehir konumundadır.



HİSAR KALE

    Güzelyayla – Sunturas (Çağlarca) yolu üzerinde ana asfaltın hemen sol tarafında sarp ve derin bir vadinin üzerinde kurulu olan Hisar Kale, yöredeki diğer  kaleler gibi 10 ve 12. yüzyıllarda Kilikya Krallığı döneminde yapılmıştır. Döneminde savunma sisteminin bir parçası olarak inşa edilen Hisar Kale, günümüzde büyük ölçüde tahrip olmuş, kısmen bazı bölümleri sağlam kalmıştır. 


BAŞNALAR KALESİ

    Mersin ‘e bağlı Değirmençay Belediyesi mücavir alanında, İnsu Köyü’nün batısında Değirmençay yolu üzerinde bulunan Başnalar Kalesi, 800 metre rakımlı bir tepe üzerinde kurulmuş olup, şehre uzaklığı 14 km. dır. Kale, Kilikya Krallığı döneminden kalma olup, kısmen sağlam durumdadır. Döneminde yörenin savunma sisteminin bir parçasıdır. Kale, MS. 10 VE 12. yüzyıl yapımıdır. 


ÇANDIR KALE

    Mersin’e bağlı Çandır Köyü’nün kuzeyinde bulunmaktadır. MÖ. 1. yy’ dan MS.12 yy’ la kadar kullanılmış olup, Kilikya Krallığının Namrun’ a bağlı  önemli bir merkeziydi. Bir masa dağı üzerine kurulu , kayadan oyma bir merdivenle çıkılan kalenin düzlüğünde kilise ve saray mevcuttur.Çok sayıda binaya ait izler taşıyan kale, güneyde sağlam durumda 5 burca sahiptir. 

KARADUVAR (ANCHİALE)

    Mersin’e bağlı Karaduvar mahallesinde bulunmaktadır. Antik Çağın bu kıyı kenti İÖ 333 tarihinde Pers Kralı Darius  lll ile yapmış olduğu ünlü İssos Savaşı’nda hemen önce Büyük İskender tarafından alınmıştır.Burada 500 metre uzunluğunda su kemeri halen sağlam durumda bulunmaktadır. Deniz kenarında tabanında mozaik olan hamam ise ne yazık ki yok olmuştur.

EVCİLİ KALESİ  

    Mersin’ e bağlı Güzelyayla Beldesi ve Değirmendere Köyü arasındaki yol üzerinde bulunan kale, Kızılbağ Göleti bitişiğinde sarp bir tepe üzerindedir. Kilikya Krallığı döneminde savunma amaçlı olarak yapılan kale, günümüzde kısmen sağlam bir durumdadır. Kale MS. 10-12. yüzyıl yapımıdır.

Kaynak : İzder

Ören Yerleri

Yumuktepe Höyüğü

Mersin Belediyesi sınırları içerisinde, Demirtaş Mahallesi'ndedir. Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden birisidir. 1936-1947 yıllarında J.Garstang tarafından başlatılıp bir süre ara verilen kazı çalışmalarına 1993 yılında Prof. Veli Sevin başkanlığında yeniden başlanmıştır. Neolitik, Kalkolitik, Tunç, Hitit, Yunan, Bizans ve İslâmî dönemlere ait kültür tabakalarından ele geçirilen eserler Mersin Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.

Tırtar-Akkale

Mersin-Silifke karayolunun 49. km.sinde, Tırtar Köyü'nün deniz kıyısı tarafındadır. Geç Roma Döneminde kurulmuştur. Kalıntılar arasında saray olabilecek bir yapı, hamam, sarnıç vs. bulunmaktadır. 15.000 ton zeytinyağı alabilecek kapasitedeki yapı halen ayaktadır.

İmirzeli Örenyeri

    Mersin İli, Erdemli İlçesi, Ayaş Kasabası'nın 11 km. kuzeybatısındadır. Karaahmetli Köyü'ne bağlıdır. Antik kentte Hellenistik, Roma, Geç Roma, Erken Bizans dönemi yerleşim izlerine rastlanmaktadır. Kilise, kule, sarnıç, peristilli ev kalıntılardan birkaçıdır.

Çatıören Örenyeri

    Mersin ili, Erdemli İlçesi, Ayaş Kasabası'nın 8 km. kuzeybatısındadır. Hellenistik Dönemde tapınak, yerleşim alanı ve nekropol alanı olarak kullanılmıştır. Poligonal duvar tekniğinde yapılmış Hermes tapınağı bulunmaktadır. Roma Döneminde de iskân görmüştür.

Öküzlü Örenyeri

    Mersin İli, Erdemli İlçesi, Ayaş Kasabası'na olan uzaklığı 12 km. kadardır. Kanlıdivane-Çanakçı Köyü yol ayrımından stabilize bir yolla gidilmektedir. Örenyeri Geç Hellenistik, Roma, Erken Bizans dönemlerinde yerleşim görmüştür. Antik kentin taş döşeli alt yapısı yer yer sağlam durumdadır. Bazilikası, sarnıçları halen ayaktadır. Lahitler kente girişi sağlayan stabilize yolun kenarında bulunmaktadır.

Korykos-Kızkalesi Örenyeri 

    Mersin-Silifke karayolunun 60. km. sinde, Kızkalesi Beldesi'ndedir. Roma ve Bizans dönemlerinde yoğun olmak üzere İslâmî devirlerde de iskân görmüştür. Nekropol alanından çıkarılan eserlerden burada ilk yerleşimin MÖ 4. yüzyıla ait olduğu anlaşılmıştır. MÖ 1. yüzyılda kendi adına para bastırmıştır. MS 12. yüzyılda kıyıya yakın adacık üzerinde beldenin adını aldığı kale yaptırılmıştır. Zeytinyağı ihraç merkezi olan ören yerinde iç ve dış kale, kiliseler, sarnıçlar, su kemerleri, kaya mezarları, lahitler ve taş döşemeli Roma yolları kısmen ayaktadır.

Elaiussa-Sebaste (Ayaş) Örenyeri

    Mersin-Silifke karayolunun 50. km.' sindedir. Kumkuyu Belediyesi sınırları içerisinde yer alan Ayaş Elaiussa-Sebaste örenyeri MÖ 2. yüzyılın sonlarında kurulmuştur. Özellikle Roma ve Bizans dönemlerinde iskân görmüştür. Sit alanı içerisinde nekropol, antik tiyatro, sarnıçlar, su kemerleri vs. yer almaktadır. İtalyan bir heyet tarafından 1995 yılında bilimsel kazı çalışmaları başlatılmıştır.

Soloi-Pompeipolis Örenyeri

     Mersin'in 10 km. güneybatısında, Mezitli İlçesi'ndedir. İlk olarak M.Ö. 11.yüzyılda, daha sonra M.Ö. 7.yüzyılda Rodos kolonileri tarafından kurulmuştur. Bu şehre güneş anlamına gelen Soloi adı verilmiştir. MÖ 64 yılında burada faaliyet gösteren korsanlar, Romalı general Pompeius tarafından bozguna uğratılmıştır. Bu nedenle, şehrin adı Pompeipolis olarak değiştirilmiştir. Burası Grek ve Pers Dönemi yaşandıktan sonra, Makedonya Kralı Büyük İskender tarafından MÖ 333 yılında alınmıştır. MS 527 yılında meydana gelen depremle şehir tamamen yıkılmış ve geriye sadece sütunlu caddenin bir kısmı, liman, höyük, hamam kalıntısı ve bir su kemeri kalmıştır.

Kanytelleis-Kanlıdivane Örenyeri

    Mersin-Silifke karayolunun 50. km. sinde, Ayaş Mevkii'nin 3 km. kuzeyinde yer alır. Eski adı Kanytelleis olan örenyerinde ilk iskân MÖ 3.yüzyıl sonlarına rastlamaktadır. Hellenistik Döneme ait bir kulenin bulunduğu şehir 11.yüzyıla kadar varlığını korumuştur. Çanakçı kaya mezarları da örenyeri sit alanı içerisindedir. Şehrin içerisindeki obruk da, eskiden suçluların vahşi hayvanlara parçalatıldığı inancından halk arasında "Kanlı Divane" diye anılmaktadır. Obruğun kuzey tarafında zırhlı ve kılıçlı bir asker, güneyinde beş kişilik bir aile kabartması bulunmaktadır. Hellenistik kulenin batı duvarındaki kitabede, kulenin rahip krallardan Olbalı Tarkyaris' in oğlu Teukros tarafından Zeus için yaptırıldığı belirtilmektedir. Şehrin kuzeyindeki anıt mezarı Kanytelleis' in önde gelenlerinden Aba, kocası ve iki oğlu için yaptırmıştır. Geniş bir obruğun etrafında II. Teodosius (408-450) tarafından kurulan bu şehirde bazilikalar, sarnıçlar, lahitler, anıt mezarlar bulunmaktadır.

- Karaduvar Su Kemerleri (Osmanlı Dönemine ait olup halen ayaktadır.)
- Tömük Höyük (Mersin-Erdemli karayolunun 31. km.sinde yolun sonundadır.)
- Kocahasanlı
- Erdemli İlçesi, Kocahasanlı sınırları içerisinde Yapısıgüzel, Hayrat, Köşkerli, Üçtepeler mevkilerinde Roma ve Bizans devrinden kalma antik kalıntılar mevcuttur. 

LİMONLU BELDESİNDEKİ TARİHİ YERLER

Kayaci vadisi, Limonlu' nun kuzeyinde ve kasabaya 15 km uzaklıktadır. Adini sanki yüksek sarp ve kayalardan alan vadi, ayni zamanda tarih ve doğanın birleştiği bir mekan. Vadi içinde akan Limonlu Çayı 130 km uzunluğunda ve Orta Toroslardan doğup Akdeniz'e dökülüyor. Romalılar bu su sayesinde Korykos (Kızkalesi) kentini 450 yıl egemenlikleri altında tutmayı başarmışlardır. Limonlu Çayı ovalık Kilikyada yani Çukurovada 3500 yıl önce MÖ..1700-1200 yıllarında kurulan bölgesel Kizzuvvatnanin bati siniri. Kayaci Vadisinde gezerken insanin kendisini Tunç ve Antik çağda hissetmesi normal. Hele bahar aylarında açan sümbüllerin essiz güzelliği görülmeye değer. Lemas Çayı yüksek ve sarp kayalar arasında "S" çizerek dolanır ve sonunda Limonlu Kasabasında denize dökülüp kaybolur gider. Kayaci Vadisinde kurulan piknik yerleri özellikle yaz aylarında ADANA ve MERSİN' in gürültü ve stresinden kurtulmak isteyenlerin akın ettiği bir mekan. Toroslardan doğup Limonlu kasabasından denize dökülen Lemas çayından KORYKOS'a ve diğer yerleşim birimlerine su taşıyan su kemerleri Limonlu Kasabasından Kız Kalesine kadar uzanır. Su kemerinin yani sıra da tastan bir yol uzanır.
 
Günümüzde büyük bir tatil sitesi haline gelen Limonlu antik çağda da yerleşim yeriydi ve o zamanki adi belki de bugünkü adinin kaynağıydı: Lamas.
 
Limonluda Mersin Silifke karayoluna hakim bir noktada konuşlanmış kale ile Limonlu Çayı üzerindeki köprü eski eser olarak dikkati çekiyor. Bugünkü yolun dışında kalan köprü kesme tastan yapılmış. Ve dört gözlü kalenin Karamanoğullari dönemine ait olduğu biliniyor. Köprünün de ayni döneme ait olduğu düşünülüyor.
 
Limonlu Çayı tarihte önemliydi. Kilikia Bölgesini Dağlık ve Ovalık olarak ikiye ayıran siniri oluşturuyordu.

KAYACI VADİSİ DOKTORUN YERİ